There Are No Trees in Heaven

It's Christmas all over the world, I know. It's the time of the year when children are supposed to receive gifts, when godparents are too busy looking for the perfect presents, when people are helping and loving each other more, and a lot of other things that will remind you of the Yuletide season. But fate struck once again, in a way that Christmas will truly be unforgettable for Filipinos.

December 17, 2011, Typhoon Sendong hit Cagayan de Oro, taking more than 1,400 lives. And the culprit? Illegal loggers. We all know the essential role that trees play in our environment, don't we? But I guess, we will never learn. Or maybe, we have to learn it the hard way.

Watching TV, knowing that the number of people who died from the typhoon has increased, realizing how the supposed-to-be-festive celebration turned out into a disastrous event, made me look to Cartoon Network, hoping that the Power Puff Girls would really save the day. I am a bit of an escapist, really. But I do know that seeing them defeat Mojo Jojo doesn't change the fact that it's not a merry Christmas for all.

My family and I are living in a bungalow house, and the place we're living in sometimes gets flooded, that's why I know how it feels. But it's not on par with what had happened in Mindanao. What we experienced during 'Ondoy' was, for me, a tragedy, but what Sendong did to Cagayan de Oro made a mark in the Philippine history.

I feel sorry for the flood victims who lost their homes and their loved ones. I know that their Noche Buena will never be the same again. Let us just look on the bright side. Jesus chose to celebrate His birthday with them in heaven.

May the catastrophe serve as a wake-up call for all of us. Just like all mothers, Mother Earth loses her patience, too. But the sad part is, her vengeance killed even the innocents. I am hoping that as we get another year older, we'll become more mature and responsible enough to care for our country. The Philippines has 7,107 islands, do we want it to be a used-to-be?

Ayoko sa Pangarap

Naglalakad sa kanto,
Didiretso sa bahay
Sinipa ang bato
Alam kong walang naghihintay

Nasulyapan ang telepono
Biglang bagsak ng mga luha ko
Matutulog nang maaga
Bukas paggising ko, limot ka na

Hinatak ko ang kumot
Niyakap ko ang unan
Pinipilit makalimot
Aabutin yata ng walang hanggan

Sumilip sa labas
Buti pa ang gabi, maaliwalas
‘Di tulad ng isip ko
Binabalik-balikan pa ang mga alaala mo

Nakita ko yata ang iyong mukha
Ngunit dagling nagtago sa ulap
Kahit sa imahinasyo’y lumalayo ka
Paano ko sisimulang mangarap?

Kung doon lang kita makakasama
At mamahalin mo ako sa tuwina
Pero alam kong lahat ay pagpapanggap
Hindi na lang siguro ako mangangarap

Hanggang tanaw lang.

Kartuns

Nang magkatinginan kaming dalawa,
Siya 'yung nakita ko.
Pero siya, baka si Sakura.
Hindi ako.

Minsan nung nagkekwentuhan kami,
May binanggit siyang pangalan ng babae.
Narinig kong umiyak 'yung puso ko.
Grabe, parang si Mojaru sa Mojacko.

Napapangiti ako kapag ngumingiti siya.
Nahawa na 'ata ako kay Spongebob.
O baka sa aming dalawa,
Ako 'yung mas mukhang tanga.

Gusto kong mag-ala-Shinichi o Conan
Para lang malaman
Kung may nararamdaman ba siya kahit kaunti,
Kung iniisip din ba niya ako palagi.

Hindi siya kasing gwapo ni Goku, ni Tamahome, o ni Eugene
Pero hindi ko alam kung ba't ganito ang epekto niya sa akin
Hindi rin naman ako kahawig ni Chi-Chi, ni Miaka, o ni Jenny
Kaya hindi na ako magpapaka-choosy.

Kung tutuusin, para siyang si Nobita.
Hindi 'yung tipo niya ang pinangarap kong makasama.
Mas bulag yata ako kaysa sa pag-ibig.
Sana lang talaga hindi ako mag-isang kinikilig...

Paano kung para sa'yo pala ako?

I'm Glad You Were Born

Dear mommy,

Thank you for always being there, no matter what the circumstance is. Thank you for the advices that I won't hear from anyone else. Mothers know best, really. You are my ultimate best friend, someone I can confide my secrets to. You know who my crushes are, listen to my love stories, no matter how frivolous they may be. Your words never fail to mend my broken heart and make it whole again.

I just want you to know that you are my inspiration as I go through inextricable adversities, or when I just need to move forward because life wants me to. I wouldn't have gone this far if it weren't for you.

I love you not because you're the world's number one mom, but it's actually one of the reasons.
I love you not because you love me.
I love you not because of the things that you can do for me.
I simply love you because you are God's proof of how much He loves me.

Happy birthday, mommy! Always remember that I love you from here to the next galaxy and back!

*Picture was taken from Google
Duyan ('Cradle') by Nestor Leynes

Radioactive Love

I didn't know that scientists have a fair share of good love stories, too. Reading some articles, I found out that it was the mutual interest in magnetism that drew Marie Sklodowska and Pierre Curie together. What a good research topic to begin with, magnetism.
She was denied of a laboratory space at Krakow University because she's a woman, that's why she returned to Paris. From there, she got closer to Pierre, they got married, and they hardly ever left their laboratory since then.
It's yet another proof that when one door closes, another opens. But although their romantic and scientific love story didn't last, it still has undeniably changed the world.
Happy 144th birthday Madame Marie Curie!

[Photo was taken from Google, which is a page from the book Radioactive, A Tale of Love and Fallout by Lauren Redniss]

(Anino) Ako

Maaari akong pumunta
Sa mga lugar na wala akong kakilala
Magtampisaw sa ulan,
Kumanta sa daan.

Kahit wala ka.

Maaari akong magpalipas ng gabi,
Umupo lang sa isang tabi
Titigan ang buwan,
Bilangin ang mga dumaraan.

Kung saan wala ka.

Maaari kong limutin ang mundo
Para libutin ang alaala mo
Mag-isa akong kasama ka,
Tinititigan kita.

Ngunit wala ka.

Ang pag-ibig ay may sulok
Sabay tayong mauna sa tuktok
Malilibot ko ang mundo
Malimot ko kaya ang alaala mo?

Ako at wala ka.

Mga Tula Para Kay James Soriano

Diona

Ang diona ay isang katutubong anyo ng tula na binubuo ng pitong pantig kada taludtod, tatlong taludtod kada saknong at may isahang tugmaan.

Hindi Sanay sa Filipino

Lenggwahe ng lansangan
At hindi ng mayaman
Doon ka sa kangkungan.

Tanaga

Ang tanaga ay isang katutubong anyo ng tula na binubuo ng pitong pantig kada taludtod, apat na taludtod kada saknong na may isahang tugmaan.

At Sino Ka?

Itong si James Soriano
Akala mo kung sino
Ayaw ng Filipino
Tanungin mo ang kurso.

Dalit

Ang dalit ay isang katutubong anyo ng tula na binubuo ng walong pantig kada taludtod, apat na taludtod kada saknong at may isahang tugmaan.

Literado

Kawawa ka, James Soriano
'Di sanay sa Filipino
Nakahihigit pa sa'yo
Ang mangmang na katulad ko.

Malayang Taludturan

Ito ay ang tulang isinulat nang walang sinusunod na patakaran kung hindi ang ano mang naisin ng sumusulat. Ito ay ang anyo ng tula na ipinakilala ni Alejandro G. Abadilla. Ayon sa kanya, maaaring makalikha ng tula na walang sukat at walang tugma.

Ako Ang Iyong Mambabasa

'Di ko tatanungin kung saan ka nanggaling
Unang una, wala naman akong pakialam
Pero sana, sana lang
Bago ka magsulat ng kung ano
Isipin mo muna kung para saan ito
Dahil kung para lang sa sarili,
At kung may masasagasaan kang iba,
Wala kang karapatang maging manunulat.

Pinagmulan:

http://filipino-tula.blogspot.com/2010/06/ano-ang-mga-anyo-ng-tula.html

Lil Wayne Knows How To Love

I just came across Lil Wayne's How To Love entry in the Top 100 Music Hit Chart, and was impressed with how he has, in my opinion, improved when it comes to singing. Or maybe I just really like it when a rapper doesn't rap, but sings the lyrics instead.

I was just looking for more songs to download, with the intention of updating my playlist, and that led me to the discovery of this rapper's new song. He amazed me this time because I can now understand what he says. Bad grammar didn't stop me from hitting Download and I really harassed the replay button. It's because the melody has truly captured my ears. After all, he's a rapper who's trying to sing just like what Snoop Dogg, Eminem, and Kanye West do.

The song also caught me off-guard as I didn't expect Lil Wayne to sing a love song by himself. His was the voice I just listened to all because he collaborated with the artists I like. But this time, he made it to my playlist for I can now understand what he says--he's talking about how it is to love.

The lyrics show how he sympathizes with ladies who entrust their hearts to someone, but get their tickers broken in the end. He somehow tells every woman that there will always be that one man who's not one of those crooks, just wanting to steal her heart. Someone who thinks that she's beautiful, far from the usual. And hearing advices from a guy's perspective always gets me every time. I now wonder whom did he compose this song for.♥

Tag-ulan

Liwanag kang sumisilaw sa aking mga mata
Pinababangon ako sa init ng umaga
Ngunit may tanikalang sa aki'y nakagapos
Mga bangungot na hindi maubos-ubos

Pilit kang inaabot sa kabilang bahagi
Ng kamang hindi naman ikaw ang kahati
Madalas kang humihimpil sa isipan ko
Sa sulok na 'di pa nararating ng kahit na sino

Walang pagtilaok tayong naririnig
Nakatikom na nag-uusap tungkol sa pag-ibig
Magkasamang naglalayag sa kawalan
Kapwa may hinahanap na 'di malaman

Malamyos kang tinig na hinahanap-hanap
Humahalughog sa damdaming nakatabing sa mga ulap
Gumigising sa humihimlay na pananampalataya
Muling mahuhulog, babagsak ang mga luha

Mga patak na dapat ay sinasalo.

Dine In

Dati,
Ayaw na ayaw kong kumain nang mag-isa.
Pero nang masubukan ko kanina,
Okay lang din pala.
Walang hinihintay,
Walang hinahabol,
Walang ibang iniintindi,
Sarili ko lang.
Pero sasabihin ko pa ring hindi.
Lalo pa't may kaingayan ang nasa kabilang lamesa.
Hindi pa rin mas masayang kumain nang mag-isa.
Iba pa rin ang dating kapag ika'y tinititigan
Ng kasamang nakaupo sa iyong harapan.
O 'di kaya'y mapagsasabihan
Ng lantang joke na narinig mo sa radyo,
Ng makukurutan ng ulam kapag ubos na 'yung sa'yo,
Ng mahihingian ng kanin
Kapag ikaw ay nabitin.
At hindi ng langaw na ubod ng bastos,
'Di man lang makahalatang hindi ka pa tapos.
Kaya hindi.
Hindi mas masayang kumain nang mag-isa.

Matagal pa ba?

Para Kang

Ikaw 'yung sale na hindi ko naabutan
'Yung numerong hindi ko natayaan
'Yung bus na hindi ko natyempuhan
'Yung sagot na hindi ko nahulaan

Ikaw 'yung sugal na hindi ko naipanalo
'Yung karanasang 'di ko natamo
'Yung gitarang 'di ko naitono
'Yung pangungusap na 'di ko nakumpleto

Ikaw 'yung palabas na 'di ko natapos
'Yung tinodo kong free throw pero kapos
'Yung panghimagas na 'di ko naubos
'Yung bakasyong 'di ko nalubos

Ikaw 'yung salitang hindi ko naintindihan
'Yung tanawing hindi ko nasilayan
'Yung bukas na lagi lang inaabangan
'Yung pag-ibig na hindi ko napigilan.

At kahit naiiwan,
Nalalampasan,
Nalilimutan,
Ikaw pa rin 'yung pag-ibig na hindi ko napigilan.

Hanggang sa maubos.

The Summer I Fell

He's the love story that I don't want to share with other people, but I always ended up doing so, because he's the only love story I got. Then again, even if I did, I only discussed it with my real friends for I know that others won't understand.

How will you fall for someone whom you had only seen thrice? And nothing really happened in those three meetings--no exchanging I love you's, no kissing and/or hugging, no introducing ourselves to each other. Just him, looking at me, and me, looking at him. But still, those fancy moments led me to this kind of feeling, which I have been keeping for more than a year now.

Yes, more than a year. Same span of time since the last time I saw him. And I have no clue if our paths will ever cross again. I found out that he's currently out of the country. I don't even know where. In US maybe, where snowstorm happens or in Saudi Arabia, where sandstorm strikes. But wherever he is, I just pray that he's safe. All the time.

There are instances when I just find myself thinking of him while listening to a song in my playlist. And it happens everyday. May it be a love song, which reminds me of the time when our eyes first met or a sad one, which makes me realize that the person I'm loving doesn't even know me. Maybe he does know I exist, but he would have already forgotten me. Too bad that I was the only one who got hit by Cupid's arrow when he was just playing then. For him it's unintentional, but whose fault was it if I took it seriously?

I admit that I'm still holding on to the time when we're going to see each other again. I really look forward to seeing his face for the fourth, and hopefully, not the last time. I'm no longer hoping for a love story. Another chance to lay eyes on him is already enough. Even if it's only about me, looking at him, and him, wondering why I'm doing so.

I know that there will always be someone out there for me, that I'm not going through this alone. But this man will always be my personal epitome of a first love. Although it's not meant to be.

You're still my favorite wish.

Ilaw

Nagpagising ako ng a las cinco
4:46 pa lang, pinababangon mo na ako
Ma, alam mo bang mag-ki-kiss na dapat kami ni Prince Charming?
Kaya lang bigla mo naman akong ginising

Minsan, ginabi ako ng pag-uwi
Nadatnan kitang humihikbi
Akala ko naman kung ano 'yung iniiyakan
'Nay, palabas lang sa TV 'yan!

Ang sakit ng katawan ko
Lalagnatin 'ata ako
'Di makatulog si mommy
Pabalik-balik, 'di mapakali

Tuwing Pasko,
Bago lahat ang gamit ko
Si ermat, 'di binili 'yung bag na gusto niya
Okay na raw siyang makita akong masaya

'Di ko nga alam kung bakit sobrang mahal mo ako
Kung tutuusin, isa lamang akong estranghero
Nakuha mo pa akong kupkupin sa iyong sinapupunan
At nang mailuwal, pinakain pa't binihisan

Kaya 'di ko man madalas na sinasabi
Kinukunsumi man kita parati
Alam mong mahal na mahal kita
Ikaw ang inang hiniling ko sa Kanya


--Isang pagpupugay sa mga Pilipinong nanay.

Habang ako'y karga mo.

Alkansya

Mag-iipon na talaga ako ng maraming pera
Para sa susunod na makita kitang may kasamang iba,
May pang-basketball na ako sa Timezone
Pang-order ng pizza kapag home alone
Pambili ng DVD na sobrang iiyakan ko
Higit pa sa nangyari no'ng nakita ko kayo

Lahat ng barya
Ilalagay ko sa alkansya
Baka sakaling makabili ng bagong damit at pantalon
Nag-se-sale pa naman tuwing matatapos ang taon
Kailangan ko na rin ng bagong relo
Sa iba na dapat nakalaan ang buong oras ko

Gusto ko rin ng bagong bag at sapatos
Dahil ang gamit ko ay noong 2009 pa nalaos
Maganda rin sigurong bumili ng cellphone na touchscreen
'Yung tipong ang message alert tone ay hindi bitin
Bumili rin kaya ako ng digital camera?
Sayang naman kasi ang matatamis na alaala

Pero sa liit ng aking sweldo
Sakto lang sa pamasahe at pagkain ko
Bakit pa ako mag-e-effort na kalimutan ka
Sa dami ng gastusin, makalilimutan talaga kita
At kung sakali mang makasalubong kita ulit
Wala namang bayad ang pagtungo
pati na ang pagpikit


--Isang pagsaludo sa mga manggagawang Pilipino.

Tulad nito, naghihingalo na rin ako.

Si Crush at ang Pinapangarap Kong Love Story

Tuwing nakikita kita
Ngiti ko'y hanggang outerspace
Naghahalo ang kilig at tuwa
Parang nakakain ng pickles sa mayonnaise

Naiilang ako sa'yo
Tulad ng pagkailang ko sa bangs ni Superman
Sa tuwing magkakasalubong tayo
Parang gusto kong magtata-tumbling sa daan

Sa boses mo pa lang
Kumpleto na ang araw ko
Ipakukulam ko ang hahadlang
Kung sakali mang maging tayo

Ikaw ang gusto kong gift sa Labor Day
Walang pakialamanan ng trip
Gusto ko kasi ngayong May
Habang nag-aabang ako ng jeep

Hindi ma-ke-carry ng taumbayan
Kung gaano kita kagusto
Pag-ibig ko'y 'di mababawasan
Memorized mo man ang songs ni Sarah Geronimo

Kung dumating man ang araw na magtatapat ka sa akin
Naghihintay lang naman ako
I-we-welcome ka ni Tagpi sa bahay namin
Ang haba ng hair ko, hanggang impyerno

Handa kitang pakasalan
Piliin mo mang venue ay Jolo
Dahil kahit saan naman
Mapapa-oo mo pa rin ako

Makatulog na nga, malalim na ang gabi
Bukas na lang ulit
Pinupuyat mo na lang ako parati
Pero ayos lang, sulit na sulit.

Crush, pakasal na tayo.♥

Himpilan

Hindi na kita iniisip
'Di gaya dati
Kahit sa panaginip
Sumisingit ka parati

Hindi na kita hinahanap
'Di tulad noon
Iba man ang kaharap
Tinatanaw ka pa rin doon

Hindi na kita ipinagdarasal
'Di gaya noong isang linggo
Nainip na marahil sa sobrang tagal
'Di rin naman ikaw ang makakasama ko

Hindi na kita iniiyakan
'Di gaya kahapon
Nakailang baliktad ako ng unan
Para sa isa pang pagkakataon

Hindi na kita hinihintay
'Di gaya noong isang araw
Hindi pa kasi ako sanay
Kaya tinitigan ka nang panakaw

May mahal na kasi akong iba
Hindi ko pa pala nasasabi sa'yo
Pero ng makasalubong kita sa istasyon kanina
Pati 'yung tren,
Iniwan ako.

Inaabangan ka pa rin.

Hindi Lahat May Part II

May mga bagay raw talaga na makita mo lang, masaya ka na.
Parang 'yung palabas sa TV kanina
May magagawa ka pa ba kung tapos na?
Napipilitan ka tuloy maghanap ng iba.

Pero wala,
Naghahanap ka nga,
Bumabalik at bumabalik ka pa rin naman sa kanya.
Siguro kasi, doon ka masaya.

Sumusubaybay, naghihintay, 'di ka nagsasawa.
May pagngiti, pagkatakot, at pagpatak ng mga luha.
Nagbibigay kasi siya ng dahilan para mag-abang ka.
Tapos hayun, matatapos lang din naman pala.

Marami ka na nga sigurong napanood na palabas.
Sinubaybayan mo mula umpisa hanggang wakas.
At mayroong isa sa kanila na gustohin mo mang panoorin ngayon,
'Di mo na maibabalik kasi hanggang doon na lang talaga 'yon.

Alam kong napadaan ka lang.

Another Version of the So-called Happily Ever After

Ideas usually strike at 4 PM. Just like now. Or maybe I'm just in love. Just maybe.
Sad songs are playing in the background at this very moment. All because I let them. They help me become sadder, and I'm beginning to like it.

Okay, maybe those 5 lines are already enough for an introduction. Let me go directly to the point.
I liked someone whom I'd only seen 3 times. I used to wait for him at my cousin's stall, hoping he'd pass by again.Weekends were my only spare time and I didn't mind staying there just to catch a glimpse of him. But serendipity was at work then. It's either I already left and he'll be there, like, 5 minutes later or he has already gone there and I'll be arriving 15 minutes late.
I even got satisfied with what my cousin and my mom shared with me. "I saw him yesterday wearing a white shirt and a cap, blah blah blah blah..." "You should have been there, Charlie. I think he's not in a good mood because he was frowning, dah dah dah dah..." And even if they have already relayed all the information to me, I still asked them about it. I kept on reiterating the thoughts on my mind. Come on, Charlie! It's just about him, going to the store near your cousin's stall, wearing that shirt or whatsoever. Nothing more, nothing less. What's so interesting about it? I didn't even see him myself and yet my smile already reached the dimension of the unknown.
Being the stalker that I am, I found out that he studied in an international school. His family even owns a school somewhere in Las Piñas, I think. He has a silver Vios which made him look like Edward Cullen in my eyes. I don't like Robert Pattinson that much though, but if he's going to court me, CAN I say no??? Yes, the operative term is "can" in all caps.
Those are the only information I got. Just when I thought I was the ultimate stalker of all time, he was there to prove me wrong.
I want to check on his Facebook account, just for me to know if he's still single or what, but then I don't know what his name is. And there's no way for me to find out. We don't have mutual friends, he rarely goes out by foot, and our neighbors don't know him (and his family), too. I'm starting to believe that they are a family of vampires.
Yeah! I can create a story out of it! But never will it be a love story. Because five, six, seven months have passed, not even his shadow did I see. Then I realized that serendipity was never really at work then. My imagination was.
Suddenly, I got tired. It seemed like everything has flashed into my very eyes and I started to see what I have missed before, especially what my mom has said, "He has a car, is good-looking, and rich. Do you think he doesn't have a girlfriend yet?" Let me look at the ceiling and think how stupid it was of me not to realize it then.
Then there came this guy. I didn't like him at first because he seemed to be overrated. (I swear you won't find even a single clue from here about who he is!)
I started to feel like he's making some efforts for me. I won't say how as there are people who might easily identify him (will even look at me from head to toe). The thought of him being around always sends chills down my spine. We barely know each other, I don't even know if he knows my name, but there's really something in the way he looks at me. Deep down inside, I wanted to feel it. But what am I gonna do with those fiddling moments? Am I supposed to hold on to a mere stare? Everything he does makes me fall even if I do not know if the feeling is mutual at all. Yes, we can assume that my imagination is just at work again.

Well, let me summarize this one for you.

He stares. She looks.
He likes her. She doesn't know how much.
He thinks she's insensitive. She's afraid she might be overthinking things.
He wants to give up. She is looking forward to a happily ever after with him.


Nevertheless, Merry Christmas!♥

Here beside you is where my love story starts.

Kung Sino Man

Hanggang ngayon 'di pa rin kita kilala
May anim na buwan na yata kitang hindi nakikita
Nakalimutan ko na nga ang hitsura mo
Pero hindi ko alam kung bakit ikaw pa rin ang gusto ko

Lumiko sa kanan para may makitang iba
Bumalik sa sulok kung saan wala ka
Yaman din lamang na nasasayang ang oras ko
Sasayangin ko na lang sa paghihintay sa'yo

Kahit pa sabihing wala naman akong pinanghahawakan
Na para lang akong nakikipagbunong-braso sa buwan
Kahit pa libutin ko ang kalawakan para lang makita ka
Basta ba pagbalik ko rito, kasama na kita

Ayokong isugal ang hindi ko naman pwedeng itaya
Pero ba't ba ako natatakot kung wala namang mawawala
Kuntento na akong ipinipinta ang mukha mo sa alapaap
Mukha mong ni sa panaginip ay hindi ko mahagilap

Ipinaglalapat mo rin kaya ang dalawang kamay mo?
Ipinipikit ang mga mata habang binubulong ang pangalan ko?
Kahit naman hindi pa ngayon, walang dahilan para magmadali
Sa'yo ko lang naman gustong ituon ang aking bawat sandali

Nahintay nga kita ng dalawampu't isang taon
Kaya mahihintay pa rin kita, kahit doblehin mo pa 'yon.
Pero kung hindi man tayo ang para sa isa't isa
Mas nauna naman kitang minahal kaysa sa kanya...

Hindi ka bibitawan.

Idlip

For Daddy Tommy.
In pace requiescat.

Hindi ko hahanapan ng dahilan
Ang biglaan mong paglisan
Hindi rin ako magdaramdam
Kung umalis ka nang walang paalam

Pero huwag mong hilinging ako'y tumigil sa pag-iyak
Dahil gustohin ko man, kusa silang pumapatak
Paano kung sa panaginip, ika'y magpakita sa akin
Pagdilat ng mga mata, saan naman kita hahanapin?

Dadaan ang pasko, maging ang bagong taon
Pero kailanma'y hindi na magiging katulad noon
Pipilitin na lang naming maging masaya
Sa mga pagdiriwang na hindi ka na namin kasama

Hinahaplos ako ng pighati at niyayakap ng lungkot
Lagi ka sa aking puso, hindi ako makalilimot
Hahalikan at yayakapin kita sa aking panaginip
Gawin mo rin sana ang mga ito habang ako'y naiidlip...

Kahit sa panaginip lang.

No Second Chance

I want to fly to the moon
I want to swim the deepest sea
If only I could see you soon
If only you could be with me

Your smile--the one that controls my Earth
It seems like I have known you since birth
The gushing wind that whistles and blows your hair
Makes me look at no one else but you, I swear

So when we are together
You know just what to do
I always feel better
Whenever I'm with you

Every minute that you are out of sight
I get a little bit crazy
You are my last thought every night
You're the one I want to marry

So if with me you feel like staying
I'm giving you until forever then
Because this kind of love, this type of feeling
It might just never happen again...

Once in a blue moon, you came into my life.

Charlie In Da Haws

And yes, I edited my Facebook profile again.
So, would you mind if I paste it here? d:

______________________0_^____________________

Normal na tao lang din siyang kagaya mo.
Kumakanta rin sa banyo,
Tumitingala pa rin 'pag may dumaraang eroplano,
At nag-pa-panic 'pag may lumilipad na ipis sa kwarto. c",)

Halos lahat ng gamit niya ay kulay itim o 'di kaya'y pula.
Pero teal ang paborito niyang kulay.
Mahilig siya sa sabaw. Kahit mainit na tubig lang na may broth cube ay pinapatos niya.

Gustong gusto niyang makarating sa Paris, France.
Like niyang ma-sight ang Eiffel Tower.
Kaya nga gusto niyang ikasal sa San Sebastian Church bilang ang nag-design naman noon ay si Gustave Eiffel din.
Kung matutupad iyon, para na rin siyang nakapunta sa Eiffel Tower at sa Statue of Liberty.

Pumutok man ang kanyang labi, magtaasan ang kanyang mga balahibo, manginig man ang buo niyang katawan, wala pa ring makapipigil sa kanyang hilingin na sana'y magka-snow sa Pilipinas.
Gusto rin kasi niyang magsuot ng winter jackets at boots habang nakikipagbatuhan ng snowballs sa isang matalik na kaibigan.
Oo, matalik na kaibigan. At para na rin magkaroon siya ng excuse na yakapin ang sino mang gwapong makakatabi niya sa bus.
O 'yung gwapong 'yon ang magkaroon ng dahilan na yakapin siya. Bahala na, depende sa background music.

Aminado siyang mas marami pa sa hair strands niya ang crushes niya.
Hindi man niya natapos ang PhD sa pag-stalk, sumablay man siyang makuha ang parangal na "Greatest Stalker of All Time," maituturing pa rin siyang isang dakilang stalker. d:

Pero sa edad niyang 22, nanay, mga kapatid, at mga kaibigan pa lang niya ang kanyang nai-de-date.

Kung mayroon man siyang first love, 'yun ay walang iba kundi ang pagsusulat. Ang paborito niyang topic ay pag-ibig.
Hindi man nito ipinaliliwanag kung bakit nagkakaroon ng violet pigment ang mga gulay at prutas o kung bakit lahat ng inilalabas ng ating katawan ay mabaho. C:

Makulit

Minsan lang naman dumalaw ang mga alaala. Dahil madalas, ako 'yung sumusugod sa kanila.
Makulit tayo no'ng bata. Pero mas makulit tayo ngayon. Dati, 'pag sinabi ni nanay na, "O, 'wag kang pumunta ro'n! 'Wag kang pumunta r'yan!" May posibilidad na hindi nga tayo tumuloy. Pero ngayon, kahit pa sabihing alam nating hindi tayo dapat pumunta ro'n, hindi tayo dapat pumunta r'yan, sumasabak pa rin tayo. Alam kasi nating isa sa pinakamahirap sagutin ay ang tanong na nagsisimula sa "Ano kaya kung..."

Parang eksena sa klasrum na kung saan magbibigay ng 90% sa recitation ang guro, alam mo 'yung sagot pero hindi ka nagtaas ng kamay. Parang cake sa handaan na gustong gusto mong tikman, kaya lang nahihiya ka. Hanggang sa naunahan ka na ng iba. Oo, tama. Wala ngang nakukulong dahil sa ayaw sumugal, takot mag-risk, o nangangambang masaktan. Pero gano'n din ang nararamdaman ng mga taong nanghihinayang--bilanggo.

Kaya 'di bale nang masaktan. 'Di bale nang umiyak. Kaysa habambuhay na isipin kung ano'ng kalalabasan ng isang bagay na hindi mo ginawa.

Maniniwala na sana ako sa tadhana--kung sasabihin niyang ikaw ang para sa'kin. Pero kung hindi, e 'di bahala na lang muna siya sa buhay niya. Kasi malay mo, may konsepto rin pala siya ng awa. O 'di kaya, makulitan siya sa'ting dalawa.

Malay mo rin, kapag nagsama ang parehong pwersa natin, mapaniwala siyang tayo nga pala talaga ang para sa isa't isa. Pupuwede ngang hindi nagbabago ang ikot ng mundo. Pero sigurado akong maraming tala sa kalawakan. Hihintayin kong may mahulog na isa, baka sakaling mapagbigyan niya tayong dalawa.

Ikaw 'yung bituin na gusto kong mahulog. Sa akin.

Who The Heck Is Charlie?

If Cupid's descriptions are the same with the ones stated below, you gotta tell him where I am.


I just felt the need to change the information indicated in the "About Me" section of my Facebook account. However, I don't want to just throw the ideas away. So lemme just save them here. ( =

I write the stories of unknown characters--the sound of yawning and the scent of your hair. I assume you've already gone to heaven because you know how to take me there. You didn't come into my life with a 'once upon a time', neither the one who'll create a 'happily ever after'. Just knowing that you're not a part of any fairy tale has always been my sweetest version of 'forever'.
I was quite worried before about how the plot will be. But you defined it the moment you smiled at me.

My prince, my Romeo, where art thou?
I am sad and I need you now.

Charlie loves the color teal.
But writing is actually her first love.
Likes the numbers 8 and 21.
Wears Chucks most of the time.
However, she finds her pair of Toms more comfortable.
Not a crybaby but easily cries, you know.
A certified antukin! (She lives in Gatchalian but reaches Valley 2 sometimes)
Is easily overwhelmed when somebody mentions her name.
For her, "Hoy!" or "Psst" doesn't sound good.
Changes for the better (She brings umbrella now! But she doesn't use it.).
Thinks that pepper and ski are the most interesting words to pronounce.
Admires Adam Sandler and thousands of other fresh-looking guys.
Isn't a fan of the Twilight saga but falls for Edward and Jacob.
Her favorite author is Nicholas Sparks, get the picture?
Bryce and Juli from the novel "Flipped" are her most-cherished characters.
Master Siomai's Japanese Siomai, Turk's Large Beef Shawarma, and Quickly's Super Taro Ice never fail to make her happy.
And oh, Pistachio and Cashew ice cream makes her depart the Earth for a while.
She votes for marshmallows as one of the wonders of the world.
But when it comes to street food, nothing beats the ever-scrumptious isaw.

Bow.

Isali sa Laro si Kupido

Nakatutuwang isipin kung paanong nagbabago ang tingin natin sa mga bagay-bagay habang tayo’y lumalaki. Ang mundo ko noong bata ako ay umiikot sa paglalaro. Ang kalsada ay tinagurian kong pangalawang bahay. Pero ngayon, ang mundo ko ay pahapyaw nang umiikot sa iisang tao-- siya na hindi ko pa kilala. Makikilala pa lang.

Alam kong maraming pagkakaiba ang laro at pag-ibig. Dahil ang huli ay hindi tulad ng patintero na kung saan ang taong mahal mo ay maabot mo mula sa kinatatayuan mo. Hindi rin tulad ng agawan-base na kapag tumakbo ka, laging may hahabol sa’yo. Hindi rin langit-lupa na kapag sumigaw ka ng “Time first!” ay mabibigay talaga niya sa iyo ang ilang minutong kailangan mo. Hindi rin ito piko, na kung saan mo siya iniwan, doon mo siya babalikan. Hindi rin tulad ng luksong-baka na laging may tutulong sa’yo sakali mang hindi mo malampasan ang ilang mga pagsubok. Hindi rin iyon tagu-taguan na isang lingon mo lang sa kaliwa o ‘di kaya’y sa kanan, makikita mo na siya agad. At lalong hindi tulad ng tumbang preso na kung saan lagi kang mayroong pangalawang pagkakataon. Tulad nga sa larong Chess, ang lahat sa pag-ibig ay kadalasang touch-move.

Pero hindi ko pa rin masasabing tulad talaga ng larong Chess ang pag-ibig. Dahil ayokong isiping walang kakayahan ang aking hari na ipagtanggol ako. Na hindi ko siya maaaring makasama sa lahat ng oras dahil isang hakbang lang ang makakaya niyang gawin para sa akin. At wala akong ni katiting na karapatang magreklamo tungkol doon.

Ang mga nabanggit ay base sa natunghayang away mag-syota sa jeep, tsismis ng kapitbahay, teleseryeng naabutan pagbukas ng telebisyon, kwento ng mga kaibigan pagsagot ng telepono, at ilang mga karanasan kong tinipon sa loob ng isang kwaderno.

Napagtanto kong kapag nagpasya kang umibig o gumising nang walang kamalay-malay na umiibig ka na pala, maraming bagay ang hindi mo nakikita dahil nakatabing ang kurtinang ikaw lamang ang nakapapansin. May mga pagkakataong ngawit na ngawit ka na sa pag-abot sa kanya pero hindi mo pa rin makuhang hindi siya para sa iyo. Kahit pa sabihing nariyan lang siya, sobrang lapit niyo na sa isa’t isa na halos amoy na amoy mong nilaga ang ulam niya, nilagang bangus to be specific, hindi iyon sign na you’re freakin’ meant for each other! Na ngayong malaki ka na, pwede kang tumakbo hangga’t gusto mo, pero ‘wag kang umasang lagi ka niyang hahabulin. Maaari ngang ginawa niya iyon noon, pero malamang, nagsawa na siya ngayon.

Kadalasan, kahit ilang beses mong paulit-ulitin sa kanya na importante sa iyong madalas kayong magkasama, mangangako at mangangako lang ulit siya. At kahit mamaos ka na sa pagsigaw ng “I need your time first!” at mabasag man ang eardrums niya, wala kang magagawa. Dahil ang hinihingi mo ay isang bagay na kailangang kailangan din niya. ‘Yun nga lang, kailangan niya ‘yon ng wala ka-- hindi ka kasama.

Marami ring pagkakataon na nand’yan si mommy, nand’yan din si daddy. Isama pa ang brothers, sisters, and friends. Present ang lahat kapag brokenhearted ka. Pero kahit ano pang quotable quotes ang ibigay nila, hindi maalis-alis sa isip mo ang eksena na kung saan naka-yellow na damit siya at sinabing ayaw na niya. Kaya mas pipiliin mong magmukmok sa kwarto at umiyak mag-isa. Tapos pagbukas mo ng radyo, theme song niyo ang pinatutugtog. Labas ka na lang ulit.

Marami rin akong kilala na mistulang nakikipagtagu-taguan sa taong para sa kanila. Ilang taon nang naghihintay, wala pa rin. Sinusunod naman lahat ng nasa Feng Shui, horoscope, pinapasa ang chain messages mapa-text man o e-mail, gumagawa ng mabuti para sa kapwa, walang humpay na nagsasabit ng medyas sa bintana, ngunit bigo pa rin. Pero sila ‘yung mga tipo ng taong magagaling magbigay ng advice. Akala mo expert na expert. ‘Wag kang mag-alala, hindi lang ikaw ang nagsabi ng, “Ouch.” Dalawa kayo.

Mayroon naman ding iba na nakita na iyong taong para sa kanila pero may iba pang hinahanap. Hindi sila nakukuntento sa isa. Pakakawalan ang taong iyon tapos biglang iilaw ang bombilya sa kanang bahagi ng kanyang ulo at ma-re-realize niyang siya lang pala talaga ang mahal niya. Pero ‘yun lang, huli na. Maaaring nagpakasal na ito sa iba o ‘di kaya’y nag-iba na ng preference. Pero ang pinakamasakit sa lahat, wala siyang maibigay na rason, ayaw na lang niya talaga sa iyo.

Marami rin diyan ang nawalan dahil kailangan daw ng space, time mapag-isa, gusto munang mag-focus sa career, in short, mga mapag-inarte. Tapos magsisisi, iiyak, maglulupasay, in short, mag-iinarte. Ano ba naman kasing akala nila sa taong nagmamahal sa kanila, laway? ‘Di ba kasi ang laway lagi lang nand’yan? Ay, oo, kadiri nga. Wala kasi akong maisip na pwedeng paghambingan. Pero seryoso, wala namang maghihintay habambuhay. Kung sinabi man niya ‘yon noon, chika lang ‘yon.

Masasabing may mga ilan ding nagagawang magsakripisyo. Wala naman sigurong tao na gustong magpaka-martir. Nangyayari na lang ang mga bagay-bagay at wala tayong kontrol sa mga ito. Na kahit pa alam niyang hindi kailanman matutumbasan ng taong mahal niya ang ginagawa niya, ayos lang sa kanya. Hindi naman niya ni-re-record kung sino ang higit na nakapagbigay sa araw na iyon at kung sino ang hindi. Dahil ang importante ay ang maging magkasama sila sa huli. Tapos, hindi rin naman pala.

Kaya ngayon, kapag binabalikan ko ang kabataan ko at kung paano ako nagtatakbo sa kalye noong mga panahong iyon, wala talaga akong pinagsisihan. Siyam na taon din siguro ng buhay ko ang hindi nagambala ng problema sa pag-ibig. Dati umiiyak ako pauwi sa bahay dahil nadapa ako o ‘di kaya’y natamaan ng flying and soaring high na tsinelas sa mukha. Pero ngayon, nagmamaktol ako sa kwarto dahil nakita ko si crush na may kasamang iba. Holding hands pa sila.

Ngunit kung susumahin at ikukumpara ang kasiyahan ko noon sa kasalukuyan, masasabi kong mas masaya ako ngayon. Mas matutunog ang mga halakhak ko, mas buo ang mga ngiti, mas buhay ang bawat paggalaw, kahit pa sabihing mas madiin na ang bawat pagpatak ng mga luha sa aking pisngi.

Kaya kahit ilang kwento pa ang marinig o masaksihan ko tungkol sa kabiguan sa pag-ibig, iibig at iibig pa rin ako. Magrereklamo ang tadhana sa akin dahil mas matigas pa ang ulo ko sa nabibiling hopia sa kanto. ‘Yung nasa garapon. Kakalabanin ko si Kupido, pero siyempre, kailangan ko ng kakampi. Alam kong nariyan lang siya sa tabi-tabi. At matatagpuan ko siya sa tamang lugar, sa tamang pagkakataon, nakaupo sa may gilid ng fountain, may dala-dalang bouquet ng flowers tapos...biro lang. Dumating lang siya, masaya na ako.©

Hanapin mo lang siya para sa akin. Pero 'wag mong papanain.